บันได
สงสัยจะไม่ไหว
ทุกคน เล่นไปเลยไม่ต้องรอ
เดี๋ยวตามไปต่อ
หวานคอหมี
จิตปล่อยวาง
คันจมูก
ในที่สุด...จิตปล่อยวาง
อะไรกันอีก?
ไค่เพื่อนเก่า
ท่านอาจารย์อูเกว
การประลองของเราสิ้นสุดไปแล้วเมื่อ 500 ปีก่อน
ตอนนี้ข้าขอกลับมาล้างตา
ฟิตตัวนานไปป่าว
พลังยุทธ์แกร่งขึ้น
500 ปีที่ติดอยู่ในปรภพ มันก็ต้องมีดีกันบ้าง
ข้าสูบพลังวรยุทธ์จากทุกอาจารย์ที่นี่
ไม่!
ช่ายยย
และข้าจะสูบวรยุทธ์ของเจ้าด้วย
เมื่อไหร่เจ้าจะได้สติ กระหายใคร่มี กลับยิ่งไม่มี
ด้วยพลังยุทธ์เจ้า ข้าจะได้หวนกลับคืนสู่โลกมนุษย์
และคราวนี้จะไม่มีเจ้าอยู่ขวางทางข้า
ฟ้าลิขิตให้ข้าขวางเจ้าซะที่ไหน
ข้าเลือกคนลุยเจ้าเอาไว้แล้ว
งั้นข้าจะหาตัวมัน
และสูบพลังยุทธ์ของมันด้วย
ความยุติธรรมพร้อมเปิดบริการ!
กังฟูแพนด้า 3
เอาความยุติธรรมชุดใหญ่ 2
- 3 - 3
กับเปาไส้เต้าหู้
เตี๋ยวยำแซ่บเฟร่อให้พยัคฆ์ จะเอาซอสมั้ย
นางให้ใส่ถ้วยไป
- ใส่ถ้วยไป - ใส่ถ้วยไป
นักรบมังกร ท่านทำได้!
นักรบมังกรสู้สู้!
ปกป้องหุบเขา!
นักรบมังกร!
สู้สู้นักรบมังกร!
ปกป้องหุบเขา!
นี่จะไม่เก๊กท่าเรียกแขกกันเหรอ
เราต้องตั้งท่าทุกครั้งที่แตะดินเลยเรอะ?
อย่ามองการเปิดตัวหวือหวาไม่มีความหมายนะ
ได้ยินว่าจอมยุทธ์บางคนชนะศึกได้ ด้วยการถีบประตู!
เปิดตัวเรียกแขก?
อาจารย์ชิฟู
นักรบมังกรพูดถูก
อ้าวเหรอ ข้าก็แค่...
อ๋อใช่ เอ่อ ใช่ข้าพูดถูกสิ
ก่อนเข้าเพลงหมัด มันต้องวัดกันที่ใจ
เป็นเช่นนี้ จงเปิดตัวเรียกแขก
เปิดตัวเรียกแขกจริงด้วย ในโอกาสอะไรเนี่ย?
วันนี้ข้าเปิดสอนคาบสุดท้าย
คาบสุดท้าย? เดี๋ยว
ข้าไม่ยักรู้ว่าอาจารย์ป่วย ถึงอาจารย์จะดูแบบว่า...
ข้าไม่ได้ป่วย
แข็งแรง แข็งแรงนิดๆ แข็งแรงมากตะหาก!
มันเป็นคาบสุดท้ายเพราะว่านับจากนี้...
การฝึกวิชาจะอยู่ในมือของนักรบมังกร
อะไรนะ?
ข้าสอน? ให้พยัคฆ์สิ นางเป็นตัวแม่สั่งตลอด
เงียบไปเลย โป
เห็นยังอาจารย์
พยัคฆ์ไม่ใช่นักรบมังกร
เจ้าเป็น
โธ่ นี่ห้าผู้พิทักษ์นะ ข้าจะไปสอนอะไรได้
ความรู้เรียนได้ไม่จบสิ้น แม้แต่กับอาจารย์
เพื่อเป็นขวัญตา...
ข้าจะสอนเจ้าอีกหนึ่งกระบวนท่า
เคล็ดวิชาสั่งลา
นั่นอะไรอ่ะ?
ว้าว! ล้อกันเล่นใช่ป่าว
เขาไปไหนแล้ว?
อาจารย์!
เขาไปแล้วน่า ไม่ต้องเลย
เราน้อมรับคำชี้แนะจากอาจารย์
ศิษย์น้อมขอคารวะต่ออาจารย์
ช่างเหอะ มันจะอะไรหนักหนา
มันหนัก!
หนักมากๆ ด้วย!
เอาล่ะๆ เล่นท่ายาก
วานร! วิ่งลุยฝ่าต้านขุนเขา!
ครับอาจารย์
พยัคฆ์ สลาตันพลิกหลัง!
ค่ะอาจารย์
โอ๊ะไม่! ยิงไฟ!
- ยิงไฟ! - หยุดก่อน!
โทษที ผิดคิว
กระเรียน ขึ้นสูง เอ๊ย ลงต่ำ!
โอ๊ย กรงเล็บตั๊กแตน
อสรพิษ พยัคฆ์ กระบวนเลื้อยพันเสา พ่นพิษศัตรู
สองคน ฝูงแมลงร่ายรำกัด...
กับเจ้าหางเหลือง เอ่อ ปลอกผ้าเหลือง แซ่บซ่าทูน่า
ขอโทษ
สุดยอดวิชา โป
เจ้าได้รู้อะไรมากขึ้นบ้างมั้ย
รู้
ว่าเจ้าสอนไม่เป็น
และพยัคฆ์ตัวติดไฟ...ซะงั้น
โอ้ย หายนะไม่มีชิ้นดี
ดีนะที่พวกเราไม่ใช่โป
ห่วยชะมัด
ชิฟูคิดอะไรของเขา
อูเกวน่ะสิคิดได้ไง
ข้าว่าเขาได้ยินเรานินทา
ไม่ได้ยินอะไรเลย
เขาว่าเจ้าห่วยชะมัด
ศิษย์ขอโทษ อาจารย์อูเกว
เลิกแอบมาเงียบๆ ได้มั้ย
สอนวันแรกเป็นไงบ้างล่ะ?
หน้าแตกยับเยิน
รู้แล้ว
ใครบอกท่าน พยัคฆ์เหรอ
ข้ารู้จากวานร กระเรียน ตั๊กแตน
เตี่ยเจ้า อาอึ้มเฉาร้านของที่ระลึก
เป็ดที่เจ้าเดินผ่าน
นางพยัคฆ์บอกข้า
นางบอกมั้ยว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก เพราะข้าเลิกแล้ว
เลิกสอนหรือเลิกหน้าแตกล่ะ?
ทั้งคู่! ทำไมท่านคิดว่าข้าสอนกังฟูได้?
ข้ารู้ว่าไม่ได้
อะไร? ท่านแกล้งข้าเหรอ ทำไมล่ะ?
ถ้าเจ้าทำแต่สิ่งที่ทำได้ เจ้าจะไม่มีวันดีกว่าตัวเจ้าตอนนี้
ข้าไม่ต้องการนี่ ข้าชอบตัวข้าแล้ว
เจ้าไม่รู้ด้วยว่าตัวเจ้าเป็นใคร
โธ่ รู้สิ ข้าเป็นนักรบมังกร
แล้วมันหมายถึงอะไรเหรอ นักรบมังกร?
มันหมายถึง แบบว่า ใช้วิชา ออกหมัด เตะต่อยซ้ายขวา
ปกป้องหุบเขา สู้ๆ!
ออกหมัดเตะต่อยเหรอ
เจ้าคิดว่านั่นคือความดีงาม ที่อาจารย์อูเกวเห็นในตัวเจ้า?
คำพยากรณ์ 500 ปีสัมฤทธิ์ผล เพียงเพื่อให้วันๆ เจ้าเอาแต่ไล่เตะต่อย
แล้วแปะมือกับฝูงกระต่ายเหรอ
- ใช่ - ไม่!
อูเกวเห็นความยิ่งใหญ่ในตัวเจ้า โป มันค้านสายตาของข้า
เจ้าเป็นมากกว่าที่เจ้าเห็นตัวเอง
พลังวรยุทธ์ลึกล้ำรอเจ้าอยู่
มันลึกล้ำเกินกว่าที่เจ้าจะนึกฝัน
ว้าวววว! นั่นอะไร?
นั่นคือยุทธ์
ว้าวววว!
ยุทธ์คืออะไร?
พลังที่หมุนเวียนในทุกสรรพชีวิต
แปลว่าถ้าข้าสอน ข้าจะทำเฟี้ยวแบบนั้นได้?
เปล่า แต่ถ้าเจ้าสอน ข้าจะมีเวลาไปทำเฟี้ยวแบบนั้น
โอ้ย
จะเป็นเจ้ายุทธ์ จะต้องเป็นนายตัวเอง
อูเกวจำศีลคนเดียวในถ้ำยาวนาน 30 ปี ถามเพียงคำถามเดียว
“ข้าเป็นใคร?”
ข้าคงโชคดีถ้าสงบได้ห้านาที ก่อนเจ้าขัด...
โธ่ ข้าต้องอยู่ในถ้ำ 30 เลยเหรอ
ถ้าได้ทำ
หลังจากสอนผู้พิทักษ์ทั้งห้า
สอนเหรอ? ข้าไม่มีทางเป็นเหมือนท่าน
ข้าไม่ได้จะเปลี่ยนเจ้าให้เป็นข้า
ข้าพยายามเปลี่ยนเจ้าให้เป็นเจ้า
เปลี่ยนข้าให้เป็นข้าเหรอ ไม่เห็นเข้าใจ
เกือบแล้ว ชิฟู
เพิ่มงงอีกนิด ท่านก็จะเป็นอูเกวคนต่อไป
ขอโทษทีท่านอาจารย์อูเกว ข้าแค่...
ข้าไปล่ะ ให้ท่านปล่อยวางจิตต่อ
นี่คือที่ไหน?
ไร่ของพี่ชายข้า
ถ้าข้าเหยียบเจ้า เจ้าจะตายมั้ย
ตายสิ
นี่คือโลกมนุษย์
เจ้าได้ยินมั้ย อูเกว ข้ากลับมาแล้ว
ไค่กลับมาแล้ว!
ใคร?
ไค่ นายพลไค่
จอมทัพไร้เทียมทานเหนือแผ่นดินจีน!
ฉายาผู้สูบพลังยุทธ์ เจ็บปลิดชีพ
เจ้าอาจรู้จักในชื่อ “อสูรสุมแค้น”
ผู้สร้างแม่หม้าย?
เอาล่ะ ข้าเคยทำงานกับอูเกว
อ้อ อาจารย์อูเกว
เขาเป็นนักรบผู้เยี่ยมยุทธ์
เราเคยได้ยินชื่ออาจารย์อูเกว
เอาล่ะๆ พอแล้ว หุบปาก!
หาตัวลูกศิษย์อูเกว พาพวกมันมาให้ข้า
เมื่อข้าจัดการพวกมันหมดแล้ว อูเกว...
จะไม่มีใครเหลืออยู่คอยจดจำชื่อเจ้าอีกเลย
ไค่กำลังมา!
ข้าพร้อมแล้ว...
ที่จะสอนเพลงยุทธ์เจ้า
สอนข้าเหรอ ไม่นะ นั่นอาจารย์มังกร!
ใช่ เขาหล่อมากเลย
ขอบคุณสำหรับคำชม
โอ้ ไม่นะ อย่าสอนหนักเดี๋ยวตายนะ
โป?
อ้าวเตี่ย มีไรเหรอ?
ข้าเอ่อ...ข้าแค่แวะมาเล่นน้ำถังน่ะ
บอกมา เป็นอะไร?
เปล่า
เปล่าเหรอ อั๊วกลับบ้าน มาเจอลื้อเล่นน้ำกับตุ๊กตา!
หุ่นนักรบ!
แทนที่จะใส่เกลือลงอ่าง ลื้อกลับใส่พริกเสฉวน
พริกเสฉวน?
โอ้ว หมีน้อยข้า
ใช่แล้วเตี่ย ลูกกลุ้มใจ
เอาล่ะอาตี๋ มีอะไรเล่ามา เตี่ยฟังอยู่
ยกจุ๊กกุแร้
อาจารย์ชิฟูบอกข้าไม่รู้ความหมายของนักรบมังกร
แล้วข้าก็ต้องเป็นอาจารย์
ข้าว่าข้าเคยรู้ว่าตัวเองเป็นใคร
ถ้าไม่ใช่นักรบมังกรแล้วข้าเป็นใคร?
อาจารย์เหรอ อาจารย์สอนกังฟู?
นั่นมันเลื่อนยศตำแหน่งเลยนะ
รับเลยลูกเตี่ย
แล้ววันหนึ่งถ้าลื้อได้เป็นใหญ่ในวังหยก
เตี่ยจะได้ไปขายก๋วยเตี๋ยวในท้องพระโรง
ทำไมมัวอาบน้ำเป็นเด็กอยู่ได้
ลุกๆๆ
เร็ว เร็ว เร็ว! ร้านก๋วยเตี๋ยวสาขาใหม่รอเราอยู่!
แล้วไม่ไปแข่งจอมพลังนักรบมังกรแล้วเหรอ
อาอึ้มเฉาชนะทุกปีอยู่แล้ว
สกาดูช!
แล้วแข่งกินติ่มซำนักรบมังกรล่ะ? ข้าต้องดวลป้องกันตำแหน่งนะ
ไม่มีใครโค่นแชมป์กินจุลื้อได้หรอก
จะมีคนโค่นแชมป์กินจุแล้ว!
กิน! กิน! กิน!
ใครกินติ่มซำของข้า?
ใครเป็นเจ้ามือเลี้ยงล่ะ?
101...102...
103
เย้!
ทำลายสถิติมั้ย
ท่านเป็นใคร?
ข้าชื่อหลี่ชาน
อะไรนะ?
ข้าชื่อหลี่ชาน
ข้ามาตามหาลูกชาย
ท่านพลัดกับลูกชาย?
ใช่
ก็หลายปีแล้วล่ะ
ข้าพลัดกับพ่อข้า
เสียใจด้วยจริงๆ
ขอบคุณ
เอาละ ขอให้เจอพ่อนะ
เช่นกัน
ขอให้ท่านเจอลูกชาย
ข้าก็ขอให้เจ้าเจอพ่อของเจ้า
ลูก?
โอ้ เง็กเซียนทรงเมตตา ลูกพ่อ!
เอ๊า อย่ายืนเฉยสิ เข้ามากอดกับป๊า!
ไม่อยากเชื่อเลยป๊ายังอยู่
ป๊านึกว่าจะไม่ได้เจอเจ้าตลอดชีวิตแล้ว บัวน้อย
โอเค มันก็เสียฟอร์ม
แต่ข้าคิดว่าท่านจำแพนด้าผิดตัว
ข้าชื่อโป
อ๋อใช่ เจ้าคงไม่รู้
คืองี้ บัวน้อยเป็นชื่อเจ้าตอนแรกเกิด
- จริงเหยอ - จริงลูก
ไม่อยากเชื่อเลยหลายสิบปี ในที่สุดป๊าก็มาหา
สวรรค์ช่างมีตา
อ้อ ป๊าๆ
มานี่แน่ะรู้จักกับ...
ไม่รู้สิ จะแนะนำชื่อป๊าไงดีนะ?
ได้ยินอยู่เขาเรียกตัวเองว่าหลี่
เจ้า
มานี่เลย
ขอบคุณ ขอบคุณมากที่เลี้ยงลูกชายข้ามาอย่างดี
ลูกชายเจ้าเรอะ! นี่หยุดโมเมเดี๋ยวนึงซิ
เราจะรู้ได้ไงว่า เจ้าหมีแปลกหน้าเนี่ยเป็นพ่อลื้อจริงๆ
ดูนั่นสิ
- พุงเราเป็นคู่แฝดกันเลย - แจ๋วเลย
นี่ลูก มาป๊าจะสอนวิธีชนพุง
- เอาล่ะ พุงชนพุง - ดูสิ มันเด้งจังหวะเดียวกัน
- เด้งดึ๋ง เด้งดึ๋ง เด้งดึ๋ง - เหมือนดูเงาตัวเองในกระจก
เหลือเชื่อเลยเราได้วาดรูปคู่กัน
แต่อั๊วไม่เข้าใจอยู่ดี
อั๊วนึกว่าโปเป็นแพนด้าตัวสุดท้ายในโลก
ไม่หรอก พวกเรามีอีกเป็นโขยง
ที่ไหนเหรอ?
หมู่บ้านแพนด้าลับแลในภูเขา
หมู่บ้านแพนด้าลับ!
แล้วป๊ารู้ได้ไงว่าข้าอยู่ที่นี่
ป๊าได้รับสาส์นที่พาป๊ามาถึงนี่
เจ้าจะได้รับสาส์นจากไหน ถ้าไม่มีใครหาเจ้าเจอ
เตี่ยว่ามันน่าสงสัยมาก
ไม่ มันเป็นสาส์นจากสวรรค์
แหวะ!
เอาล่ะ แล้วนักรบมังกรนี่คือยังไงกัน?
ป๊ารู้ได้ไงว่าข้าเป็นนักรบมังกร สาส์นสวรรค์บอกป๊าใช่มั้ยล่ะ?
เปล่า เห็นจากโปสเตอร์
ของร้านกิ๊ฟช็อป
ป๊าซื้อถ้วยมาใบ
อ๋อใช่ นั่นสินะ!
ป๊าไม่รู้หรอก ข้ามีอะไรให้ดูอีกเยอะ
ป๊าจะภูมิใจสุดๆ
ตามมา ตามมา
เตี่ยภูมิใจสุดๆอยู่แล้วนี่นา
- อีกไม่กี่ขั้น - ขอเวลาแป๊บ
ร้อนวูบทั้งตัว
ป๊าเป็นโรคหอบด้วยเปล่า
เราเป็นทั้งตระกูลมั้ย
ป๊าจะต้องชอบมาก
มันเจ๋งที่สุดเลยล่ะของสิ่งนี้
นี่คือหอวีรชน
แหล่งรวมศิลปะกังฟูล้ำค่าจากทั่วแผ่นดินจีน
โว้ว! ที่นี่มันช่าง...
สุดยอด? ป๊าจะพูด...
ป๊าจะพูดว่า “สุดยอด” ใช่มั้ย เพราะว่ามันสุดยอด!
ที่สุดเลย!
ระวังพลั้งมือนะ ทุกอย่างแตกหักง่าย
อย่างโกศนักรบเสียงกระซิบในตำนาน เคยมีคนทำแตกหนนึง
- ใคร - เจ้าบื้อคนนึง
ว้าว!
นี่คือชุดเกราะของอาจารย์แรดบิน
ป๊าจะใส่ชุดนี้พอดีมั้ยนะ
ใจตรงกันเด๊ะ ข้าก็คิดอย่างเดียวกัน
ป๊าใส่ได้มั้ย
ป๊าใส่เหรอ ไม่ ข้าสิได้
ป๊า มาดูนี่!
เกาทัณฑ์อาจารย์แกะทะลวงทุกด่านประตู
ป๊าดูนี่สิ!
หมวกเกราะสงครามกองทัพอาจารย์ชวด เล็กจิ๋วหลิว!
ชุดเกราะกันน้ำของอาจารย์โลมา! สุดโปรดเลย!
แล้วดูนี่ รถม้าสงครามตำนานแห่งจักรพรรดิเหยี่ยว!
รถเท่
ป๊าทำอะไรน่ะ? เราจับต้องอะไรไม่ได้นะ
โทษที โทษที ป๊าถอดไปคืนนะ?
ใช่ ก็น่าจะ แต่...
ป๊าดูเท่มากนะ
ใส่แล้วรู้สึกไง?
บานพับขยับดีมั้ย มีกลิ่นเหมือนแรด?
ป๊ารู้สึกเป็นอมตะมั้ย?
รู้สึกเหมือนลุยนักรบได้เป็นกองพัน?
ยิงฟันไม่เข้าด้วยมั้ย?
ใช่ มันก็เจ๋งล่ะนะ
นี่ใช้ทำอะไร ลองดึงดูหน่อย
หนูตื่นเต้นฉี่เล็ดเลย
ในนั้นมีอะไรน่าเล่นอีกมั้ยล่ะลูก?
บุก!
เร็วอีก เร็วอีก เร็วอีก!
โป้งงัด!
ผนึกกำลัง!
ไม่แฟร์ ไม่แฟร์
เย้!
สนุกเป็นบ้าเลย!
หมุนไปเลย ไปๆๆ
- สุดยอด - เร็วขึ้น เร็วขึ้น เร็วขึ้น
สบายๆ
ไม่เป็นไรไม่เป็นไร
อ้วกให้หมด
- จู่โจมแบบโลมา! กะปิ้ว! - โดนเต็มๆ
ถอยทัพแบบโลมา!
ยาวไปยาวไปเลยลูก!
ข้ายังไม่ตั้งตัว!
- จะขว้างกลับไปนะ - ป๊ารออยู่
- ไปลูกสูงนะ - เอาเลย ขว้างมา
ป๊าชนเจ้าตายแน่
พุ่งมาเลยอาจารย์แรดบิน
ข้าชนแหลก!
ป๊าชนเจ้าตายแน่ ป๊าชนเจ้าตายแน่
ป๊าชนเจ้าได้แล้ว ป๊าชนเจ้าได้แล้ว ป๊าชนเจ้าได้แล้ว
ใครชนเจ้า ใครชนเจ้า
อาจารย์แรดบิน
อะไร? มีอะไรเหรอ?
หวัดดี
นี่ทุกคน
ทายไม่ออกแน่เลยว่านี่ใคร? จ้างให้ก็ทายไม่ถูก
ไม่เชื่อลองทายดูสิ
พ่อของเจ้า!
อ้าว ทำไมทายถูกล่ะ?
เดี๋ยวนะ ใช่ เราหล่อเหมือนกันเป๊ะ
ป๊า รู้จักเพื่อนๆ ลูกนะ
ตั๊กแตน พยัคฆ์ วานร กระเรียน อสรพิษ
อสรพิษเหรอเนี่ย?
วานรน่ะท่าน
พวกเขาเป็นเพื่อนรักของข้า และนี่...
นี่คืออาจารย์ชิฟู ตำนาน!
เป็นเกียรติที่ได้พบท่าน อาจารย์แพนด้า
บางทีพ่อเจ้าอาจจะอยากร่วมฝึกยุทธ์กับเรา
ลูกท่านเป็นผู้สอนกระบวนยุทธ์
ข้าว่าป๊าเหนื่อยมากแล้ว
ป๊าเหนื่อยแล้ว เขาเหนื่อยแล้ว
ข้าจะพาเขาไปหอเบญจมาศ
เหนื่อยเหรอ? ไม่ ป๊าไม่เหนื่อย ป๊าอยากดูเจ้าสอนเพลงยุทธ์
เชื่อข้า มันจะสนุกกว่านะถ้าดูข้า...
สู้!
นั่นอะไร?
หุบเขาถูกโจมตี!
ลูกถูกโจมตีเหรอ
นี่ล่ะเหมาะที่สุด
ทีนี้พ่อจะได้เห็นว่านักรบมังกรคืออะไร
ตามข้ามาเลย
เจ้าพวกศัตรูธรรมะ เตรียมเจอสงคราม!
นี่ล้อกันเล่นใช่มั้ย
ไอ้พวกตัวเขียวมันเป็นอะไรนะ
มันคือหยกที่เป็นซอมบี้
หยกซอมบี้?
ย็อมบี้! ใจตรงกัน!
บัวน้อย ระวังนะ
ไม่เป็นไรป๊า ข้าทำงี้ทุกวัน
โว้ว ข้าจำพวกเขาได้
อาจารย์หมูหริ่งแฝด กลยุทธ์ประสานไม้พลองร่วมใจ
เย้! นั่นแหละใช่เลย!
และคนนั้นคือ...
ไม่นะ นั่นอาจารย์เม่น!
นึกว่าเขาตายไปร้อยปีแล้ว
เจ้าตำนานทั้งนั้น
วาดรูปคู่ให้ไว
วาดทันมั้ย วาดทันมั้ย
โธ่ ข้าหลับตา
ขออีกรูปได้มั้ย
ถูกอาจารย์เม่นบีบคอเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูล
อ๊อก! นี่ท่านนะ!
โป สมาธิ!
สาส์นจากสวรรค์เหรอ ข้าจะให้สาส์นสวรรค์กับเจ้าเอง
ออกไปห่างๆ จากลูกชายข้า
โทษนะเตี่ย เสร็จแล้วจะเก็บให้
วุ้ยๆๆ อย่าเล่นกระทะ ใช้อันนี้
บัวน้อย ระวัง!
ป๊า ดูเชิงยุทธ์ติ่มซำมรณะ
เสร็จข้า!
ข้าเห็นเจ้า
อีกไม่นานพลังยุทธ์เจ้าจะเป็นของข้า
- เขาพูดกับข้าเหรอ - คนไหนล่ะ พูดทุกตัวเลย
เออนั่นสิ น่ากลัวเป็นบ้า
เราน่าจะลองเล่นบ้างเผื่อพวกมันจะกลัวเรา
โอเค แต่ต้องคิดก่อนว่าจะพูดอะไร
ไม่งั้นมันจะไม่น่ากลัว มันจะดูซื่อบื้อ
ไม่ใช่พวกมันพูด ปัญญาอ่อน!
ข้าพูดผ่านพวกมัน...ไค่!
ใคร?
เอาเหอะๆๆ พอแล้ว
- เห็นหรือเปล่า - เกิดอะไรขึ้น
ควันสีเขียวปุ๊บมา แล้วปุ๊บหาย
ชิฟู มันคืออะไร?
ไค่ ไค่ ไค่
ไม่ ไม่รู้จัก
ไค่ ไค่
อยู่ไหนนะ?
มันเยอะจัด หาอะไรไม่เจอเลย
ได้การ!
จงดู
ทุกคำตอบจะพบได้ในตราสาส์นนี้
อะไรกัน? ว่างเปล่า
ล้อกันเล่นใช่มั้ย ไม่เอาน่า!
เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน โทษที
โอ้ เจอล่ะ อยู่นี่เอง
เขียนด้วยลายมืออาจารย์อูเกว
เมื่อนานมาแล้ว ข้ามีพี่น้องคนหนึ่ง...
อูเกวมีน้องด้วยเหรอ
ร่วมรบ ร่วมรบ โทษที เขาเขียนว่า “พี่น้องร่วมรบ”
คลี่ออกอ่านทีเดียวเลยได้มั้ย
ข้าเป็นนักรบหนุ่มไฟแรงผู้นำกองทัพที่ยิ่งใหญ่
ผู้รบเคียงบ่าเคียงไหล่กับข้าคือไค่
สหายรักของข้า
วันหนึ่ง เราถูกลอบโจมตี
ข้าบาดเจ็บสาหัส
เขาแบกร่างข้าฝ่าพายุหิมะหลายวันเพื่อหาคนช่วย
กระทั่งเรามาถึงหมู่บ้านลึกลับแห่งหนึ่ง
บนเทือกเขาสูง
สถานที่บำบัดรักษาเก่าแก่
หมู่บ้านแพนด้า
แพนด้า?
ใช่ แพนด้า
แพนด้าใช้พลังภายในรักษาอาการเจ็บของข้า
พวกเขาสอนข้าปลดปล่อยพลังภายใน
ทว่าไค่ต้องการพลังวรยุทธ์ทั้งหมดไว้คนเดียว
เขามองว่าสิ่งที่มอบให้กันได้ ย่อมยึดครองได้
ข้าจำต้องหยุดเขา
การประลองของเราสนั่นปฐพี
กระทั่ง ในที่สุด
ข้าขับไล่ไค่ไปสู่โลกปรภพ
หากว่าเขาหวนคืนสู่โลกมนุษย์
ผู้เดียวที่หยุดยั้งเขาได้นั่นก็คือเจ้าวรยุทธ์ที่แท้
เจ้าวรยุทธ์ที่แท้?
อาจารย์ไง!
ข้าเหรอ ข้าแทบทำดอกไม้บานไม่ได้
ข้าต้องจำศีลในถ้ำอีกอย่างน้อย 30 ปี
เราต้องหาเจ้าวรยุทธ์
เขาจะตามชิงพลังวิชาของเหล่าเจ้ายุทธ์ จนกว่าจะได้พลังทั้งหมด
เราต้องหาคิดหาวิธีหยุดเขา
เขาจะมีพลังมากขึ้นจากทุกอาจารย์ที่เขาชนะ
ไม่มีทางเลือก เราต้องสู้
ป๊าสอนเจ้าได้นะ
ป๊าทำได้เหรอ
แน่นอน ป๊าเป็นแพนด้า
สาส์นสวรรค์ถึงส่งป๊ามาที่นี่
เยี่ยมเลย แล้วข้าต้องทำไงบ้าง
เจ้าต้องกลับไปบ้านกับป๊า
ห๊ะ?
ไปหมู่บ้านลับแลน่ะเหรอ
ใช่แล้วลูก
เจ้าต้องค้นหาตัวตนการเป็นแพนด้าอีกครั้ง
เจ้าต้องเรียนรู้การอยู่อย่างแพนด้า นอนอย่างแพนด้า
กินอย่างแพนด้า
ติ่มซำ 103 ลูกนั้น
แค่เรียกน้ำย่อยป๊าเท่านั้น
ข้านึกแล้วท้องข้าต้องจุได้มากกว่านั้น
ไม่ เจ้าแย่งโปไปจากข้าไม่ได้ ไม่ ไม่
ข้าต้องการความเห็นที่สอง
ชิฟู เปิดตราสาส์นอีกม้วนมาอ่านซิ
ข้าว่าเขาควรไป
ขอความเห็นที่สาม
วานร อสรพิษ พยัคฆ์
เตี่ยก็ได้ยินที่ชิฟูบอกอูเกวบอก
มีเพียงเจ้าวรยุทธ์ที่แท้ถึงจะหยุดเขาได้
ข้าจะเป็นเจ้ายุทธ์ได้ต่อเมื่อรู้ว่าตัวเองเป็นใคร
ข้าเป็นแพนด้า
เตี่ยจะจัดของไปให้เจ้ากินกลางทาง
ท่านคิดว่าโปจะเป็นเจ้ายุทธ์ทันเวลามั้ย
ไม่สำคัญว่าข้าคิดอย่างไร ขึ้นกับสวรรค์คิดอย่างไร
ก็แปลว่าไม่ทัน?
อาจารย์ แล้วเราจะทำอะไร
เจ้าไปสืบว่าไค่อยู่ที่ไหน
ติดตามร่องรอยกองทัพย็อมบี้
แต่อย่าประมือ
เพราะไค่จะสูบพลังยุทธ์ศัตรูทุกคน ไปเพิ่มความแข็งแกร่ง
ทำไมต้องเป็นข้า? เพราะข้าถามเหรอ
เปล่า แต่เพราะเจ้าบินได้ ไป!
หุบปากก็สิ้นเรื่องแล้ว
เอาตั๊กแตนไปด้วย
อ้าว ให้ข้าไปเพราะ...
ใช่
พักกิน
เอาเลยไม่ต้องถามซ้ำ
เตี่ย?
ว่าไง?
เตี่ย?
มิไก๊?
เตี่ยมาทำอะไรเนี่ย?
เตี่ยมาทำไร? มาหาเรื่องปวดหลังมั้ง
ต้องเหยียบหินทุกก้อนเลยมั้ย
เปล่า ข้าหมายถึงเตี่ยมาทำอะไร
แล้วจะให้เตี่ยทำไง หา? ถ้าพวกแพนด้าไม่มีของกินที่ลื้อชอบ
ลื้อจะช่วยโลกไม่ได้ถ้าท้องว่าง
เตี่ยว่าเตี่ยเป็นกลไกสำคัญของภารกิจนี้
อ๋อ เรื่องนั้น
เราแชร์โลเคชั่นของหมู่บ้านให้คนอื่นรู้ไม่ได้ เพราะงั้น...
อ้อ หาว่าข้าเก็บความลับไม่ได้เหรอ?
ข้าเลี้ยงโปมายี่สิบปี ถึงจะบอกเขาว่าเป็นเด็กเอามาเลี้ยง
เรื่องจริงเหรอ?
จริง
งั้นได้ คงใจร้ายถ้าให้เจ้าบินกลับไป
เตี่ยบินได้เหรอ
เตี่ยมีปีกเว้ย โป
ที่นี่แหละ!
ดูเหมือนจะทั้งสูงทั้งหนาวนะ
อาตี๋ไม่ชอบเดินบันได
เพราะงั้นกลับบ้านเตี่ย
เราเป็นแพนด้า ไม่ต้องใช้บันได
ข้าอยากฟังคำนี้มาชั่วชีวิต
กรรม
โว๋ววว
ที่นี่เหรอหมู่บ้านแพนด้าลับแล
มิน่าถึงเก็บเป็นความลับ
ถ้าข้าอยู่นี่ ข้าก็อายไม่กล้าบอกใคร
ทีนี้ก็ร้อง "โว๋ววว"ได้ละ
โว๋ววว!
- ไปกันเถอะ - ทางนี้ เร็วเข้า
ดูโน่นสิ
- ตาข้า! ตาข้า! - วิ่งเร็ว เร็วอีก เร็วอีก
หลี่?
ทุกคน หลี่กลับมาแล้ว
- กลับมาทั้งคู่ - เขาเจอลูกแล้ว
- เขาทำได้ - พวกเขากลับมาแล้ว
- หลี่ - เขาเจอลูกชาย
ทุกคน หลี่มาแล้ว
รอก่อนนะ เราจะไปรับ!
เขาทำได้
- พวกเขาทำได้! - ทำไมเราต้องวิ่ง?
- เรามาต้อนรับแล้ว - เขามาแล้ว
กลับมากันแล้ว!
หลี่ชานกลับมาแล้ว
หวัดดี!
ทุกคน
ทุกคน ล้อมวงเข้ามา นี่ไงลูกชายข้า
- หวัดดี ไง - มาแล้ว!
- แฝดสาม
หวัดดี ข้าชื่อคูคู
- ข้าเมิ่งเมิ่ง - ข้าฉวยฉวย
- ขนพี่นุ่มจัง - กลิ่นเหมือนหนมโก๋
เขาหล่อมากเลย เหมือนพ่อไม่มีผิด
ขอบคุณ
นี่ ลูกพี่ลูกน้องเจ้า
ติ่ม กับซำ
ข้ามีพี่น้อง
- ยินดีต้อนรับ - หวัดดี
ซาลาเปาร้อยเต็มคอ
เราเรียกว่าสร้อยขนม
ถูกต้อง
ไว้ทำให้ใหม่นะ
เป็นเจ้า!
อ๊า ดีจัง หวัดดี
ข้าไม่รู้หรอกว่าเจ้าเป็นใคร
น้องลายพร้อยจ๋า สวยจังเลย
โอ้ ใจเย็นๆ ระวังนะ นั่นหุ่นนักรบ
- ขอหนูได้มั้ย ขอนะ - ไม่...
ไม่มีปัญหา ได้สิ
ข้าเอามาฝาก
เล่นดีๆ นะ
ได้ รักน้องลายพร้อย
เจ้าดูเหมือนข้าแต่เป็นเด็ก
ท่านดูเหมือนข้าแต่แก่
ท่านดูเหมือนข้า แต่อ้วนกว่า
ท่านก็เหมือนข้าแต่...
แต่ใส่หมวก
เขาใส่หมวก!
ทุกคนดูเหมือนข้า
ฉลองกัน ลูกชายข้ากลับมาแล้ว
อะไรน่ะ?
แพนด้าเราไม่เดิน เรากลิ้ง
เคยเห็นใครเล่นพิลึกอย่างนี้มั้ย
โป ลื้อจะทำอะไร? โป!
ก็จริง มันเหนื่อยน้อยกว่าเดิน
- แหม น่ากินจริงๆ - ใช่ ติ่มซำของเรา
แพนด้าอะไรกลิ้งไม่เป็น
อ๋อ ข้ายังใหม่ต่อการเป็นแพนด้า
อาแปะเป็นแพนด้าพันธุ์ไหน ทำไมคอยึกๆ?
อั๊วไม่ได้เป็นแพนด้า
- นั่นไร? - หมวกสิ
- นั่นไร? - ปากสิ
- นั่นไร? - ปีกสิ
- นั่นไร? - ก็ติ่มซำสิ
ไม่ต้องถามแล้ว ไปซะไอ้ตี๋
เอ้านี่ เตี่ยพกตะเกียบมา
- ขอบคุณเตี่ย - ว้าว
อุ๊ยตาย
อะไร?
เอามาทำไม?
เนี่ยเหรอ ก็ตะเกียบไง ไว้คีบติ่มซำ
หมายถึงคีบกินทีลูกเหรอ?
- อาหย่อย - ใช่ อาหย่อย
นึกแล้วว่ามือข้าทำได้มากกว่านี้
ข้าคือเม่ยเม่ย
ว้าว นางฟ้อนรำเก่ง แล้วก็สวยมาก
ปากหวานจังเลยโป
แต่ช่วยเก็บคำชมไว้ให้ข้าแสดงจบก่อนนะ
ข้าเหรอ เปล่า ข้าไม่ได้พูด...
อย่าเพิ่งชม
ให้ข้าฟ้อนรำก่อน
แล้วเริ่มรึยังล่ะ
ฟ้อนผ้าแพรที่งามที่สุดในโลก
นางว่าของนางอย่างงั้น
ละสายตา! ละสายตา!
ไม่ ฝืนไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ?
ป๊า ทำไมนางมองจ้องข้าเหมือน...
ย๊าก!
จะจีบข้าเหรอ
ข้าฟ้อนรำไม่เป็นจริงๆ
ฟ้อนเป็นสิน่า แพนด้าทุกตัวฟ้อนรำได้
- รู้นะคิดอะไรอยู่ - รู้เหรอ
“ทำไมแพนด้านางหนึ่งจึงงามเช่นนี้?”
ให้ข้าเหรอ?
โป!
- ช่วยหน่อย ป๊า - อ๊ะ ตัวใครตัวมัน
ไม่เสียทีเป็นลูกเตี่ย
ตาเจ้า
อาโปเก่งมาก!
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็ชินไปเอง
ข้าต้องเรียนรู้อีกเยอะเลย
ผู้คุ้มกันกางปีก!
- ทำงั้นทำไม - ทำอะไร?
เจ้าเพิ่มอวัยวะตัวเองเข้าไป
มันก็ไม่ได้เท่ขึ้นหรอก
ถ้าข้าร้องว่า หนวดปัดวิญญาณ! แผงอกอย่างหนาน่าอร่อย! แล้วข้าหล่อขึ้นมั้ย?
ความขัดแย้งแผ่กระจาย
โว่ว นั่น!
อาจารย์หมี อาจารย์ระกา อาจารย์เข้ มาทำอะไรกันที่นี่?
ซอมบี้หยกจู่โจมหมู่บ้าน เราตามมันมา
หยุด!
พวกมันอยู่ในนั้นแน่
อาจารย์ชิฟูสั่งเราเอาไว้
อย่าเผชิญหน้า
- เราต้องเข้าไป - แต่อาจารย์ชิฟูสั่ง...
ขี้ขลาดใช่มั้ยล่ะ?
แม้แต่อาจารย์ระกายังกล้าเข้าไป ทั้งที่เขาเป็นไก่
- เหลือทน ข้าเข้าไปล่ะ! - ตั๊กแตน เรารับคำสั่ง...
เราต้องช่วยเขา
- มาเหอะ ข้าลุยสูง เจ้าลุยต่ำ - ไม่ เดี๋ยว
แมลงแผลงฤทธิ์!
เอาล่ะ หนอยเจ้า...
รอเดี๋ยวเพื่อน ข้ามาแล้ว!
หนวดปัดวิญญาณ! ไม่เวิร์ค!
ตั๊กแตน!
ตั๊กแตน?
ตั๊กแตน
พลังยุทธ์เจ้ากล้าแข็ง
เหมือนกับเพื่อนเจ้า...
แมลง
ตั๊กแตน
ไม่ต้องห่วงสกุณาน้อย
ข้าจะใช้วรยุทธ์เจ้าอย่างคุ้ม
ทำลายวังหยกและทุกคนในนั้น
ไม่!
ปีกของ...อุ๊ก จ๋อยล่ะ
ช่ายเลย!
ฝึกเป็นแพนด้าวันแรก!
เอาล่ะ ดอกไม้
ข้าจะทำให้เจ้าบาน
ป๊า ป๊า
อะไร อะไร มีอะไร?
- ข้าพร้อมฝึกเป็นแพนด้าวันแรกละ - อะไรนะ
เรียนรู้การเป็นแพนด้า ฝึกวิชา ปกป้องโลก
แพนด้านอนตื่นหลังเที่ยง
บทเรียนบทแรกคือกลับไปนอนต่อ
จริงสิ
ไม่มีใครบอกว่ามันง่ายนี่นะ
ข้าหลับเพลินเหรอ
ใช่น่ะสิ
เยี่ยม!
ทำให้เขาดู ไอ้หนู
ทำงี้ได้มั้ย ทำงั้นได้มั้ย
แล้วนี่ล่ะ? แล้วนั่นล่ะ?
ข้าทำได้ เก่งมั้ยล่ะ?
โว้ว
ทำได้ล่ะ! ซัดเปรี้ยง!
- อาม่าแพนด้า ระวัง! - หวัดดี
กลิ้งเผ่นดีกว่า
โป มื้อเที่ยง!
โป
ให้ภูเขาบอกว่าเจ้าต้องกลิ้งตรงไหน
มือใหม่หัดกลิ้ง!
ติ่ม ซำ ทำให้เขาดูวิธีขึ้นเขา!
ภาพสวยงาม
กินของว่าง โป!
เจ้าบินได้ด้วยเหรอ
ข้าซิ่งมาแรง!
กินสิเย็นชืดเลย
มาทำอะไรกัน
นั่นอาหารของโป
โยนลงไป
โอ๋ โอ๋ เอาล่ะนะ
สบายตัวมั้ย
ที่สุดเลย
แค่ปล่อยตัวไปตามธรรมชาติ
เข้าใจล่ะ
ข้าไม่เป็นไร
อย่างนั้นแหละ คายออกมาให้หมด
นั่นแหละลูกป๊า
ออกมาเดี๋ยวนี้
โอ้ ก๋วยเตี๋ยวข้า
อย่ายุ่งกับก๋วยเตี๋ยวข้า
เนียนมากโป แนบเนียนมาก
มาให้ข้ากอดด้วยคน
นี่อย่ายุ่งกับหมวกข้านะ
เราชอบกินเตี๋ยว
อยากกินเตี๋ยวอีก
น่ารักเหมือนโปของเตี่ย
พวกเจ้ามองอะไรกันล่ะ
ท่าเราเก๋าเกม! ทิ้งระเบิด!
เย้!
นี่เอาขึ้นมา
แม่ ดูสิ
เป็นไงป๊า
โว๋วววว
เอ้า เจ้าลองอีกที แต่อย่าให้แรงไป
อืมเค อืมเค
ดีขึ้นเยอะ
ขอบคุณป๊า
เรื่อง'ไร
ป๊าก็รู้แหละ เรื่องที่สอนให้ข้ารู้สึกถึง...
การเป็นแพนด้า
- แล้วป๊าว่าข้าจะพร้อมเมื่อไหร่ - พร้อมเหรอ
ก็พร้อมจะฝึกวรยุทธ์
อีกไม่นาน เร็วๆนี้
มาเถอะ ป๊ามีอะไรให้ดู
ตามมา
ห้องรกหน่อยนะ ไม่ค่อยมีใครเข้ามาหรอก
นี่คือหม่าม้า?
ป๊าวาดรูปนี้ตอนเจ้าอายุได้ร้อยวัน
หม่าม้าแทบอุ้มเจ้าไม่ไหว
เจ้ากินกระทั่งกระดาษ
จริงนะ
หม่าม้าเป็นยังไง
หม่าม้าเจ้าเป็นเบญจกัลยาณี
เรือนสามน้ำสี่...
กุลสตรีกินจุ
หม่าม้าเป็นรักแท้ของป๊านะ
แล้วพอป๊านึกว่าตัวเองไม่โชคดีไปกว่านั้นแล้ว
เจ้าก็มาเกิด
เจ้าบัวน้อยของป๊า
ป๊ามีทุกอย่างพร้อม
กระทั่งถึงนาทีนั้น...
ป๊าต้องสูญเสียทุกสิ่ง
ป๊า
ป๊าไม่ต้องกลัวว่าจะเสียข้าไปอีกแล้วนะ
อืมเค้?
ข้าขอกอดด้วยคนซี่
จากมณฑลตะวันออก!
อาจารย์กิ้งก่า อาจารย์วัว อาจารย์อินทรี พวกเขาทุกคน
ทุกหมู่บ้านจากทะเลถึงนี่
อาจารย์ทุกสำนักในแผ่นดิน...
หายตัวไป
นัดกันไปงานเลี้ยงรึเปล่า
วานร
ข้าก็ไม่ได้เทียบเชิญเหมือนกัน
ไค่สูบพลังยุทธ์พวกเขา
เหลือเพียงเราเท่านั้นที่ขัดขวางเขาไว้
ไม่ให้แตะต้องความรู้ที่อาจารย์อูเกวมอบให้
พวกชาวบ้านย้ายหนีหรือยัง
แล้วค่ะอาจารย์
- กระเรียน ตั๊กแตน - ยังไม่ได้ข่าว
นั่นมากันแล้ว!
ไม่!
ไค่
เยี่ยม
เสร่อแท้ๆ
เจ้ากล้าดียังไงมาเหยียบที่นี่
พวกเจ้ามันโง่เขลาน่าสมเพช
ทำได้เพียงสยบแทบเท้าอูเกวผู้ยิ่งใหญ่
เจ้าไม่คู่ควรจะเอ่ยชื่ออาจารย์
ข้าไม่คู่ควรงั้นเหรอ นางเหมียวน้อย
ข้าสู้เคียงบ่าเคียงไหล่เขา
ข้ารักเขาเสมือนพี่ชาย
และเขาหักหลังข้า
เอาละ ตอนนี้ข้าจะทำลาย ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาสร้างขึ้น!
บุก!
รู้จักเหมียวน้อยดีขึ้นบ้างยัง?
ข้าไม่ให้เจ้าทำลายความทรงจำของอูเกว
ทำไมล่ะ ทีเขายังทำข้าได้
ตั๊กแตน
นี่ข้าเอง เพื่อนซี้ของเจ้า
ขอโทษพยัคฆ์
ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ
ขอโทษ
ชิฟู
จับพวกมันมาให้ข้า
ไม่
เจ้าไปเตือนโป
อาจารย์ ได้โปรด
ข้าจะให้เจ้าเห็นพลังวรยุทธ์ที่แท้จริง พี่ชาย
ไม่
อูเกว ยกโทษให้ข้าด้วย
เจ้าว่าไงล่ะ อูเกว?
จะยกโทษให้เขามั้ย
เจ้าอาจจะทำลายวังหยกได้
แต่ไม่มีวันครองปฐพี
เพราะจะต้องมีคนดีๆ มาสยบเจ้า
ใคร? เจ้าแพนด้าเหรอ?
พลังยุทธ์มันแกร่งแต่...
มันแกร่งไม่พอ
ตัวมันเองก็จะพบจุดจบเหมือนกับเจ้า
ไม่
เช่นเดียวกับแพนด้าทุกตัวในหมู่บ้านนั้น
ใช่
โป หวังว่าเจ้าจะพร้อมนะ
เต้น บัวน้อย เต้น
เขาหล่อมากเลย
หวัดดี
แพนด้ากอดกัน
เฮ้!
โป
พยัคฆ์
ใครน่ะ?
นั่นใครเหรอ
น้องลายพร้อยตัวใหญ่
มาทำอะไรที่นี่?
ไค่โจมตีหุบเขา
เขาจับอาจารย์ทุกคนในแผ่นดิน รวมทั้งชิฟูและคนอื่นๆไป
หมดสิ้นทุกอย่างแล้วโป ทุกอย่าง ทุกคน
ทุกคนเหรอ
ทุกคน
แล้วร้านก๋วยเตี๋ยวข้าล่ะ?
ไว้ค่อยถามก็ได้
ตอนนี้เขากำลังมาที่นี่
ตามล่าเจ้า โป
เขาตามล่าแพนด้าทุกตัว
เรามีเวลาเท่าไหร่
ไม่นาน
ได้โปรดบอกข้าว่าเจ้าฝึกยุทธ์สำเร็จ
- นี่พาเด็กไปก่อน - ป๊า ป๊า
เอาล่ะ ใครเป็นแม่เจ้าตัวนี้?
ป๊าต้องสอนเคล็ดวิชาเจ้ายุทธ์ให้ข้าเดี๋ยวนี้
ไม่ไม่ เจ้าต้องใช้เวลามากกว่านี้
ทุกคน เก็บของเร็ว มาข้าช่วย
ไม่มีเวลา ข้าต้องฝึกเดี๋ยวนี้!
ไม่ได้ เจ้ายังไม่พร้อม
เอาล่ะ เก็บของให้หมด
- ข้าพร้อมแล้ว - ไม่พร้อม
ป๊าพูดงั้นได้ไง ข้าทำทุกอย่างได้แล้ว
เป็นเซียนนอนกลางวัน นอนตื่นสาย นอนเปล นอนอ่าง
ข้าเป็นหนึ่งเดียวกับการเป็นแพนด้า แล้วทำไมป๊าไม่สอนข้า?
เพราะข้าไม่รู้วิชา!
อะไรนะ?
ข้าไม่รู้วิชา ไม่มีใครรู้
เมื่อก่อนเราอาจเคยรู้
แต่ไม่ใช่ตอนนี้
ป๊าโกหก?
เปล่า ป๊าเอ่อ...
ใช่
ทำไม?
เพื่อช่วยชีวิตเจ้า
ป๊ารู้ว่ามีมือดาบอธรรมตามไล่ฆ่าเจ้า
ป๊าเป็นพ่อจะทำยังไง? ปล่อยไปตามกรรมเหรอ?
ใช่! ข้าเป็นนักรบมังกร ต่อสู้อธรรมเป็นหน้าที่ของข้า
แต่เป็นเพราะป๊า ข้าถึงทิ้งให้หุบเขามีภัย
ข้าทิ้งให้เพื่อนมีภัย
แล้วนี่ทุกคนก็...
ทุกคนก็...
แล้วเจ้าก็จะต้องมีภัย
ป๊าเคยเสียเจ้าไปครั้งหนึ่ง
ป๊าจะไม่ยอมเสียเจ้าไปอีก
ป๊าทนไม่ได้
ป๊าเพิ่งเสียข้าไป
แม่ อุ้มหนู!
โป เตี่ยเป็นห่วงลื้อนะ
เตี่ยไม่ชอบหรอกนะที่พูดอะไรถูกไปหมด
หนีๆๆ ให้ไวเท่าที่ขาอ้วนๆ จะพาไปได้
หนีเหรอ ไม่มีที่ให้หนี
แต่เจ้าจะทำยังไงล่ะ?
ข้าจะอยู่ที่นี่ สู้เจ้าปีศาจตนนั้น
โป เขาอาจเป็นปีศาจ แต่ก็ยังเป็นพ่อเจ้า
ไม่ใช่ป๊า...ไค่!
ไม่นะ!
หิวมั้ย
ก็ไม่เท่าไหร่
ซักลูกนึงแล้วกัน
รู้มั้ย ไม่ใช่เจ้าคนเดียวหรอกนะที่โกหก
เหรอ
ข้าไม่ได้ตามมาเพราะเป็นห่วงว่าโปจะหิวหรอก
ข้าเป็นห่วงเจ้าตะหาก
เป็นห่วงข้าจะหิว?
เปล่า
ข้าห่วงเจ้าจะแย่งโปไปจากข้า
อะไรนะ?
ข้ารู้ ข้าคิดบ้าไปเอง
แล้วข้าก็คิดได้ การมีเจ้าในชีวิตโป ก็ไม่ใช่ข้าเสียอะไรไป
แต่โปกลับได้อะไรกลับมา
คือ...ข้าไม่อยู่ในชีวิตเขา
ไม่อีกแล้ว
โดนลูกชายโกรธสินะ
คนเป็นพ่อโดนกันทุกคน
เจ้าไม่เข้าใจหรอก ข้าโกหกเขานะ
เขาไม่มีวันอภัยข้า
ข้าโกหกเขามานานยี่สิบปี
เขายังคิดว่าเขาฟักตัวจากไข่อยู่เลย
บางครั้ง เราต้องทำสิ่งผิดเพื่อเหตุผลที่ถูกต้อง
ดูสิ
เขาเจ็บปวด
เขาสับสน
แต่เขาก็ยังต้องปกป้องโลก
เขาต้องการเราสองคน
แบบนี้ไม่ได้เรื่องหรอก
ต้องได้สิ
เจ้ายังคิดไม่รอบคอบ
- รอบแล้ว - ไม่รอบ
- รอบแล้ว - ไม่
- รอบคอบแล้ว - ไม่รอบคอบ
ข้าเคยเจอไค่
รู้ว่าเขาเก่งแค่ไหน
แต่เขาไม่เคยเจอว่าข้าเก่งแค่ไหน
ดัชนีวูชี?
ท่าไม้ตายข้า
ข้าเข้าถึงตัวไค่ คว้านิ้วเขาแล้ว...สกาดูช!
ลากกลับไปปรภพ
เขามีกองทัพนักรบหยก
พวกมันเห็นอะไรเขาก็เห็น เจ้าไม่มีทางเข้าใกล้ตัวเขา
อย่าว่าแต่จะถึงตัว
ข้าทำได้น่า
จะชนะเขาได้ต้องเป็นผู้เยี่ยมยุทธ์
เจ้าพูดเหมือนชิฟูแล้วนะ ยุทธ์ ๆ ๆ
ยุทธ์นี่ ยุทธ์นั่น ยุทธ์ ๆๆๆๆ
ข้าไม่ใช่เจ้ายุทธ์ เข้าใจมั้ย
ข้าไม่รู้ข้าเป็นนักรบมังกรรึเปล่า ไม่รู้ว่าเป็นแพนด้ามั้ย
ข้าไม่รู้ว่าข้าเป็นใคร
ท่านพูดถูก
ข้าไม่มีทางหยุดเขากับกองทัพได้เลย
เว้นแต่เจ้ามีกองทัพของเจ้าเอง
ป๊าน่ะเหรอ
ไม่ใช่แค่ป๊าคนเดียว
เรา
เราทุกคน
ในที่สุดข้าได้พบกับลูกชาย หลังพลัดจากกันเสียหลายปี
ต่อให้โลกแตกก็ไม่สามารถ...
พรากเราจากกันได้
แต่ว่าป๊าไม่รู้จักกังฟูเลยนะ
งั้นเจ้าก็สอนเราสิ
อะไรนะ? ข้าสอนกังฟูป๊าไม่ได้
ข้าสอนพยัคฆ์ยังไม่ได้เลย ขนาดนางเป็นมวยอยู่แล้วนะ
โป ป๊ารู้ ป๊าเป็นคนสุดท้ายที่เจ้าจะเชื่อใจตอนนี้
แต่เจ้าต้องเชื่อป๊า
ว่าเราทำได้
เราฝึกกังฟูได้
เราเป็นเหมือนเจ้าได้
ป๊าพูดว่าไงนะ?
- เราทำได้เหรอ - ไม่
- เราฝึกกังฟูได้? - หลังจากนั้น?
เราเป็นเหมือนเจ้าได้?
- ใช่! - ได้เหรอ
ไม่! ไม่ได้!
แต่ว่าป๊าไม่ต้องเป็นไง!
นั่นล่ะความหมายของชิฟู
ข้าไม่ต้องเปลี่ยนเจ้าเป็นข้า ข้าต้องเปลี่ยนเจ้าเป็นเจ้า!
มันฟังดูไม่ค่อยรู้เรื่องนะ
ข้ารู้
ขอบคุณเตี่ยกับป๊า
- ไม่เป็นไร? - ไม่เป็นไร?
ข้าจะทำสิ่งที่ข้าไม่เคยคิดว่าข้าจะทำได้
ข้าจะสอนกังฟู
ทุกคน ความแข็งแกร่งแท้จริง จะมาจากการทำสิ่งที่เจ้าทำได้ดีที่สุด
เจ้าเป็นใคร?
เจ้าเก่งอะไร?
เจ้ารักสิ่งไหน?
อะไรทำให้เจ้าเป็นเจ้า?
ใช่ ดี ดี ซ้อมไปอีก
ดี เอาอีก
ดี ดี ดี เอาอีก
น้องลายพร้อย น้องลายพร้อย
เร็วขึ้น เร็วขึ้น หมุนแพรริบบิ้น
กอดซุงท่อนนั้น
กอดมันเหมือนเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจากกันตลอดไป
สูงขึ้นอีก ไปทางซ้ายอีกนิด เจ้าต้องทำได้!
อย่าให้ข้าเห็นซาลาเปาตกพื้น!
รอเค้าด้วย น้องลายพร้อย
ดี...ทีนี้ลองนี่
แล้วลองกับนี่!
ดี แล้วก็ลองใช้นี่
พวกเขาพร้อมแล้ว
อะไรนะ?
เอาล่ะตั้งใจฟัง ข้าจะพูดซ้ำอีกสิบครั้งเท่านั้น
ทางเข้าหมู่บ้านมีที่เดียวตรงนี้
พลรบติ่มซำจะพิทักษ์ตรงนี้
พลรบคุกกี้จะประจำการตรงนี้
ข้าให้สัญญาณ สองพลรบจะ...
เออ โอเค
พลรบก๋วยเตี๋ยวจะ...
เอาล่ะ ช่างเหอะ สิ่งสำคัญต้องจำไว้ นี่คือจุดที่...
เอาล่ะข้านึกอยู่แล้ว
อย่างหนึ่งขอให้จำไว้ หลอกล่อพวกย็อมบี้
จนกว่าข้าจะเข้าใกล้และใช้ดัชนีวูชีกับไค่
- เข้าใจมั้ย? - เข้าใจ!
แพนด้านับสาม หนึ่ง สอง สาม แพน...
ทุกคน ไม่เป็นไร ไว้สอนทีหลังก็ได้
ป๊าอยากจะเป็นคนสอนเจ้านะลูก
ไม่เป็นไรป๊า ข้า...
มันมาแล้ว
ว้าว!
อย่างนี้สิถึงเรียกเปิดตัวเรียกแขก
เจ้าคงจะเป็นนักรบมังกร
ส่วนเจ้าก็คงจะเป็นไค่
อสูรสุมแค้น ผู้สร้างแม่หม้าย!
ใช่ มีคนรู้จักซะที ขอบใจ
ข้าเกือบใจอ่อนไว้ชีวิตเจ้าแล้ว
อ้อ ไว้ชีวิตข้าเหรอ?
อย่ามาเจ๊าะแจ๊ะซะยังจะใจกว่า ใจป่ะ? มาบู๊กัน!
ข้าจะสูบพลังเจ้า
และพลังแพนด้าทุกตัวในหมู่...
เจ๊าะแจ๊ะ
- ในหมู่... - เจ๊าะเจ๊าะเจ๊าะเจ๊าะ
- ในหมู่... - แจ๊ะแจ๊ะแจ๊ะแจ๊ะแจ๊ะ
- ใน... - เจ๊าะแจ๊ะ
ไอ้หมีกวนประสาท
กวาดต้อนพวกมันมาไว้ด้วยกัน
แย่แล้ว มันเป็นจริง
ทุกคนตัวเปลี่ยนเป็นสีเขียว
ยกเว้นเจ้า ตั๊กแตน เพราะตัวเขียวอยู่แล้ว
- เอายัง? - รอสัญญาณก่อน
เอาเลยนะ!
พลรบติ่มซำ!
- เตรียมพร้อม - ตะลุย!
- พุงชน! - พุง!
เอาจริงดิ?
- เย้! - ทำสำเร็จ
โทษนะกระเรียน
พลรบปอเปี๊ยะ! ได้เวลาส่งของ!
ทางนี้คุณย็อมบี้!
ข้าก็ไม่รู้ว่าเจ้าเป็นใครเหมือนกัน
พลรบก๋วยเตี๋ยว!
เตรียมพร้อมฟ้อนรำ
กับอันตราย!
โอ้ หมีตัวแม่
น้องลายพร้อยของหนู
ไม่นะ
- ลงมือ - ใจร้ายนะ!
ขว้างไฟ!
กระสุนไฟ!
แจ๋ว!
เก่งมากเด็กๆ
ทำดีมากพวกเรา
โอ้ไม่นะ อาจารย์ชิฟู
ข้าตีชิฟูไม่ได้!
ข้าได้
ข้าก็ได้เหมือนกัน
ป๋าคู่สู้เพื่อลูก!
- ป๋าซ้าย - ป๋าขวา
แต๊งป๋า
กลับไปที่ลื้อ ป๋า
เราต้านไว้เองลูก
ป๋าสู้ๆ!
ได้!
เจ๋ง!
มันเสร็จเราล่ะ
หยุดนะ หยุด พอแล้ว
ออกไป
ปิดบัญชีกันดีกว่า
นั่นล่ะลูกเรา!
โทษนะสหาย ข้าต้องส่งเจ้ากลับไปปรภพ
สกาดูช!
เอาเหอะยังไม่เวิร์ค ข้าจะลองอีกหน
สกาดูช สกาดูช สกาดูช สกาดูช... อะไรเนี่ย?
เดี๋ยวนะเดี๋ยว ข้าเสร็จแน่!
ไม่! ไม่!
ไม่ ข้าล้อเล่น
อูเกวสอนเจ้าเหรอมุขนี้?
เสียดาย
มันใช้ได้กับชีวิตในโลกมนุษย์
แต่ข้าเป็นนักรบจากโลกวิญญาณ
มา!
ลูก!
โป!
ข้าผิดเอง
ข้าขอโทษ หนีไป หนีไป!
อูเกว นี่น่ะเหรอ...
คนที่ชะตากรรมกำหนดให้สยบข้า
ข้าจะสูบพลังยุทธ์มัน
และพวกมันทุกคน!
ส่วนเจ้า...
เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าจะส่งข้ากลับปรภพได้
เจ้ามันแค่แพนด้าฆ่าก็ตาย!
มันใช้ได้กับสิ่งมีชีวิตเท่านั้น
เจ้าพูดถูก ข้าส่งเจ้ากลับไปไม่ได้
แต่ข้าจับเจ้าไปได้
นั่นอะไร?
อะไร?
- โป - ลูกพ่อ!
สกาดูช!
- อาตี๋! - อาตี๋!
ไม่!
เกิดอะไรขึ้น?
โปอยู่ไหน?
เขาจับไค่ไปแล้ว เขาช่วยเรา
ไม่
เขาช่วยเรา แต่ใครจะช่วยเขา?
โว้ว
มาถึงปรภพแล้ว ได้ผล!
ออกไป ไอ้...
พาข้ากลับมาเรอะ
อย่าว่ากันสิ ข้าจบเรื่องในโลกธรรมดาไม่ลงนี่
งั้นเรามาจบกันที่นี่เลย
แข็งใจสิลูก สู้!
พวกเราต้องช่วยเขา
พวกเราต้องช่วยเขา!
เอาล่ะทุกคน ล้อมวงเข้ามา
นั่นแหละ เข้ามาใกล้ๆ เข้ามา
เราทำได้สิ!
โป...
เจ้าสอนให้เรารู้ว่าตัวเราเป็นใคร
เป็นบิดา
เป็นสหาย
เป็นนักเตะซาลาเปา
เป็นเครื่องจักรนักรบสังหาร
เป็นนักกอด
เป็นสาวกระบองทอง
เป็นน้องลายพร้อย
เป็นครอบครัว
หวานคอหมี!
โว๋วววว
เจ้าเป็นใคร?
ข้าก็เฝ้าถามตัวเองเช่นนั้น
ข้าเป็นลูกแพนด้า?
หรือเป็นลูกห่าน?
เป็นลูกศิษย์?
เป็นอาจารย์?
แท้จริง...
ข้าคือทุกสิ่งนั้น!
ข้าคือนักรบมังกร
เข้าใจมั้ย เห็นมังกรยักษ์มั้ย?
เดี๋ยวเจ้าจะเจอหมัดพายุ!
นี่มันสุดยอด!
โอ๊ะโอ
พุงชนพุง
สะบัดก้น!
มาโจ้มื้อเที่ยงกันหน่อย
เพราะข้าหิวมาก
มาบู๊กัน!
ระวังนะ!
ข้าต้องใช้เวลาห้าร้อยปี ถึงจะสูบพลังอูเกวได้
ข้าจะสูบพลังเจ้า ต่อให้ต้องหมดไปอีกห้าร้อยปี
เจ๊าะเจ๊าะเจ๊าะเจ๊าะแจ๊ะ
เจ๊าะแจ๊ะ
เจ้าอยากได้พลังยุทธ์ข้ามากนัก
มาเอาไปสิ
ช่ายยย
พลังยุทธ์ต้องเป็นของข้า!
เดี๋ยว ไม่ มันเยอะไป!
มันแน่นอก! ไม่!
ไม่!
มันหายไปไหน?
เรากลับมาได้แล้ว
เพื่อนซี้!
ข้าตัวยังเขียวอยู่เลย มันไม่เวิร์ค
เอ๊ย เดี๋ยว สีเขียวเดิมของข้านี่
น้องเขี๊ยวเขียว
ไม่ได้เป็นน้อง ไม่ได้เป็นน้อง
เตรียมเจอหนวดผวา!
แล้วโปล่ะ?
เจ้าเห็นโปมั้ย
ไม่ เขาไม่กลับมาเหรอ
โป? โป?
ไหงเขาไม่กลับมาล่ะ?
นักรบมังกร
อูเกว?
ไม่อยากจะเชื่อเลย
โว๋วววว
อาจารย์วิ้งกว่าทุกที
เจ้าก็วิ้ง
ก็นั่นสิ ผ้าคลุมนี้วิ้งสุดๆ
ข้าใส่คลุมเหาะ ออร่ากระจายพรึ่บ
มันเหมาะกับเจ้านะ เจ้าโตขึ้น
ใช่ ต้องเลิกกินบุฟเฟ่ต์แพนด้า
เจ้าโตแล้ว
เช่นที่ข้าหวัง ข้าจึงส่งสาส์นไปหาพ่อเจ้า
อาจารย์คือผู้ส่งเมลสวรรค์? โว๋วววว!
ใช่
สวรรค์บัญชาให้เป็นเจ้า
ข้าเหรอ
ในที่สุดเจ้าก็เป็นแพนด้าตามบัญชาลิขิตนั้น
แต่อาจารย์รู้ได้ไงว่าข้าทำได้
ตั้งแต่วันแรกที่พบกัน
ข้าเห็นอนาคตของยุทธภพ
และอดีต
ข้าเห็นแพนด้าที่สามารถรวมสองให้เป็นหนึ่ง
ข้าถึงได้เลือกเจ้า โป
สมดุลของหยินและหยาง
เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งข้า
ข้าเหรอ ข้าไม่กล้ารับหรอก
รับไปเถอะ ข้ามีใหม่ใหญ่กว่า
อาจารย์บรรลุโสดาบันแล้วแต่ข้าน่ะ...
จริงเหรอ
จริงสิ
แล้วไงต่อครับ
เจ้าบอกสิ
ไม่ อาจารย์อย่าไป
ข้าไม่ได้ไปไหน ข้าอยู่ที่นี่
อ้อ จริง
เจ้าคือผู้ต้องเลือกว่าจะอยู่หรือไป
อ๊ะ ข้ากลับไปได้เหรอ
จะรู้เหรอ ข้ายังไม่เคยลอง
ว้าว!
โป!
เจ้าบินได้
เตี่ย ป๊า
สองป๋า
- อาตี๋ - ลูก
อย่าหายไปในกลีบดอกไม้อีกล่ะ
เรานึกว่าเสียเจ้าไปแล้ว
ไม่ ป๊าช่วยข้า
ทุกคนช่วยข้า
เอาล่ะ เข้ามาพร้อมกันเลย
กอด!
อาจารย์ชิฟู
ลูกศิษย์กลายเป็นอาจารย์แล้วสินะ นั่น...ได้มาจากไหน?
อ๋อ นี่เหรอ อาจารย์อูเกวให้ข้าในปรภพ
ก็นั่นสินะ
ข้าเป็นเจ้ายุทธ์แล้ว
อืม ก็นั่นสินะ
สอนข้าบ้างได้มั้ย
เตรียมตัว!
โว๋วววว!
วานร ช่วยข้า!
น้องเขี๊ยวเขียว!
เอามานออกปาย!
หวัดดีจ้า
สกาดูช!
โรคหอบกำเริบ!
จบ
Subtitle Thai OCR & Modified by Zakky™
บรรยายไทยโดย ธนัชชา ศักดิ์สยามกุล ธนัชชา ศักดิ์สยามกุล